700 kílóum af hári var í gær stolið úr hárkolluverkstæði í Kópavogi.
Lögreglan er nú að kemba svæðið.

 

Tveir vinir fóru á kaffihús og fengu sér kaffi og köku. Annar nældi sér í snatri í stærra stykkið af kökunni. Hinn sagði: -Þú ert ekki beint kurteis að taka stærri bitann.
Hinn spurði frakkur: -Hvorn bitann hefðir þú tekið ef þú hefðir mátt ráða?
-Auðvitað þann minni, svaraði hinn.
-Hvað ertu þá að tuða? Það var einmitt hann sem þú fékkst.

 

Pabbinn: „Sonur minn hlustar aldrei á neitt sem ég segi.“

Vinurinn: „Nú, er hann svona þrjóskur?“

Pabbinn: „Nei, bara heyrnarlaus.“

 

Miðaldra kona kom inn í kvenfataverslun. Hún ætlaði að fá brjóstahaldara. Afgreiðslustúlkan spurði hvaða gerð af brjóstahöldurum konan vildi: Hjálpræðisherinn, einræðisherrann eða blaðamanninn? Konan var engu nær og spurði hver munurinn væri á þessum gerðum. „Jú,“ sagði afgreiðslustúlkan, „Hjálpræðisherinn lyftir þeim föllnu, einræðisherrann sankar að sér eins miklu og hann getur og blaðamaðurinn gerir úlfalda úr mýflugu.“

 

Dísa var nýflutt í bæinn og mætti í grunnskólann til að skrá börnin sín. Skólastjórinn spurði – Hvað áttu mörg börn? – Tíu stráka, svarar hún. – Og hvað heita þeir? – Davíð, Davíð, Davíð, Davíð, Davíð, Davíð, Davíð, Davíð, Davíð og Davíð, svarar Dísa.
– Heita þeir allir Davíð? spyr skólastjórinn hissa.
– Hvað ef þú vilt að þeir komi inn að borða?
– Það er ekki flókið, ég kalla bara matur Davíð! og þeir koma allir hlaupandi. – En ef þú vilt bara kalla á einn þeirra? spyr skólastjórinn. – Það er ekkert mál, þá bæti ég bara föðurnafninu við.

 

Gummi og Steini voru staddir í stórborginni, gengu þar um götur og kíktu á konur. Allt í einu hnippir Steini í Gumma og segir: – Hey, sjáðu þessa rauðhærðu þarna í beislitaða kjólnum! – Alls ekki slæm, segir Gummi og glottir. Stuttu seinna potar Steini aftur í Gumma og segir andstuttur: – Vá, maður, sjáðu þessa ljóshærðu þarna í stutta, rauða pilsinu! – Hún er flott þessi, segir Gummi. Innan stundar grípur Steini þéttingsfast í handlegginn á Gumma og segir slefandi: – Guð minn góður, Gummi, sérðu þessa dökkhærðu þarna í svarta kjólnum? – Heyrðu, Steini minn, segir Gummi, – geturðu ekki hugsað um neitt annað en föt?

 

Ég: Kærasta mín hætti með mér í dag og sendi mér ljósmyndir af henni og nýja gæjanum hennar í rúminu.
Besti vinurinn: Oj, það er grimmt, mar. Og hvað gerðiru þá?
Ég: Áframsendi þær á pabba hennar.

 

Tveir vinir fóru á kaffihús og fengu sér kaffi og köku. Annar nældi sér í snatri í stærra stykkið af kökunni. Hinn sagði: -Þú ert ekki beint kurteis að taka stærri bitann.
Hinn spurði frakkur: -Hvorn bitann hefðir þú tekið ef þú hefðir mátt ráða?
-Auðvitað þann minni, svaraði hinn.
-Hvað ertu þá að tuða? Það var einmitt hann sem þú fékkst.

 

Þrír eldri borgarar sem voru farnir að missa heyrn voru á golfvellinum. Sá fyrsti sagði við hina tvo: – Gott veður, ekki satt? – Nei, sagði annar hinna, – það er þriðjudagur. Þá sagði sá þriðji: – Já, ég líka, fáum okkur bjór.

 

Siggi litli var á gangi úti á götu einn góðan veðurdag þegar bíl var ekið upp að honum.
Ökumaðurinn skrúfaði niður rúðuna og kallaði: „Ef þú kemur inn í bílinn, skal ég gefa þér hundraðkall og góðan brjóstsykur.“ Siggi litli neitaði og gekk áfram. Stuttu seinna kom sami maður á sama bíl, stoppaði hjá Sigga og sagði: „En ef þú færð tvö hundruð krónur og tvo sleikipinna?“ Drengurinn sagði manninum að láta sig í friði og hélt áfram göngu sinni. Neðar í götunni stoppaði maðurinn aftur. „Ókei!“ sagði hann. „Þetta er síðasti séns. Ég skal gefa þér fimm hundruð krónur og allt það sælgæti sem þú getur í þig látið.“ Siggi litli stoppaði, fór að bílnum og hallaði sér að honum. „Sko,“ sagði hann. „Þú keyptir Toyota Aygo, pabbi, og nú skalt þú bara gjöra svo vel og taka afleiðingunum.“

 

Danni var á sínum stað á sveitakránni og virtist nokkuð dapur svo þjónninn fór að ræða við hann um málefni dagsins. Eftir stutt samtal fannst þjóninum rétt að kanna hver vandi Jóa væri svo hann gæti fengið hann til að taka gleði sína á ný og spurði hvort eitthvað væri að.
Jói sagði: „Mamma dó í júní og ég erfði þrjár milljónir.“ Þjónninn sagði við Jóa: „Það var leitt að heyra þetta.“ „Svo dó pabbi í ágúst og ég erfði sjö milljónir eftir hann,“ sagði Jói. Þjóninum var ekki farið að lítast á blikuna og sagði: „Báðir foreldrar þínar deyja með stuttu millibili, þetta hlýtur að vera erfitt.“ Jói hélt áfram og sagði: „Í október dó föðursystir mín og ég erfði eina og hálfa milljón eftir hana.“ Barþjónninn var orðinn fullur samúðar og taldi sig vera kominn með góðan skilning á vandanum, þegar Jói hélt áfram og sagði: „Síðan þá hef ég ekki fengið neinn nýjan arf.“



Hvers konar terta er þetta?
Djöflaterta.
Nú, ég hélt að þú hefðir ætlað að baka englatertu.
Já, en hún féll.

Related Posts